Ποιος ήθελε νεκρό τον 26χρονο εργοστασιάρχη στη Βάρκιζα;
Οι τρεις τρύπες στο παρμπρίζ ενός πράσινου BMW, που ήταν πρόχειρα παρκαρισμένο σε ένα χωμάτινο πλάτωμα της λεωφόρου Σουνίου και ο οδηγός που είχε γείρει αιμόφυρτος στο διπλανό κάθισμα, μαρτυρούσαν το άγριο έγκλημα που αποκαλύφθηκε εκείνο το πρωί, μόλις 150 μέτρα μετά την «Τρύπα του Καραμανλή» στη Βάρκιζα.
Ο διερχόμενος οδηγός που κατέβηκε για να δει τι είχε συμβεί έφυγε αμέσως για το Αστυνομικό Τμήμα της Βάρης, που ήταν το κοντινότερο, για να ειδοποιήσει. Μετά από λίγα λεπτά το σημείο αποκλείστηκε και άρχισαν οι έρευνες. Επί τόπου έσπευσαν αξιωματικοί από την Ασφάλεια Προαστίων, για να αναλάβουν την υπόθεση. Ήταν εντεκάμισι το πρωί, 22 Νοεμβρίου 1977.
Μέχρι να έρθει ο ιατροδικαστής, οι αστυνομικοί αναζήτησαν τα στοιχεία του θύματος, που, όπως όλα έδειχναν, είχε δολοφονηθεί με άγριο τρόπο. Από την άδεια του αυτοκινήτου και ένα δίπλωμα χειριστή ταχυπλόου, που είχε εκδοθεί λίγους μήνες πριν από το Λιμεναρχείο Σπετσών, διαπιστώθηκε ότι θύμα ήταν ο 26χρονος Μάνος, γόνος επιχειρηματικής οικογένειας, που έμενε μόνος του σε μια γκαρσονιέρα στα Ιλίσια.
Μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό του, που έμεναν δίπλα στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, διατηρούσαν εργοστάσιο κατασκευής χαλιών στα Σπάτα, που είχαν κληρονομήσει από τον πατέρα. Το κάθισμά του ήταν γεμάτο αίμα, ενώ στο ταμπλό υπήρχαν ακόμη κηλίδες που είχαν σκουπιστεί.
Οι αστυνομικοί βρέθηκαν μπροστά σε μια υπόθεση γεμάτη αντιφάσεις, μυστικά και πρόσωπα που δεν έλεγαν όλη την αλήθεια. Κάθε νέο στοιχείο θα δημιουργούσε νέα ερωτήματα. Και όσο η έρευνα προχωρούσε, τόσο πιο σκοτεινή γινόταν η διαδρομή προς την αλήθεια.