podlist.gr

Πώς με διέλυσαν στο squash και η υπαρξιακή κρίση του 2025

«Άλλο ένα podcast 3.0», άλλο ένα επεισόδιο όπου ο Θωμάς Ζάμπρας χάνει ντροπιαστικά σε ένα άθλημα που δεν ξέρει καν αν θεωρείται άθλημα, εξηγεί γιατί το 2025 δεν γίνεται να μην έχεις υπαρξιακό meltdown και βρίσκει το θετικό μέσα στο απόλυτο σκοτάδι μαζί με το καλύτερο τυρί στον κόσμο.


Στο σημερινό επεισόδιο του «Άλλο Ένα Podcast 3.0» ο Θωμάς Ζάμπρας επιστρέφει για να εξιστορήσει την καταστροφική του εμφάνιση σε τουρνουά squash. Παράλληλα, αναλύει γιατί το 2025 είναι αντικειμενικά η χρονιά που όλοι έχουμε μια μικρή ή μεγάλη υπαρξιακή κρίση, πώς μπορείς να βρεις κάτι θετικό μέσα στο χάος, ποιο είναι όντως το καλύτερο τυρί στον κόσμο και γιατί το να κάνεις τον φίλο με celebrities δεν σε κάνει γνωστό, σε κάνει απλώς cringe. Ένα επεισόδιο για όλους όσοι νιώθουν ότι χάνουν στο παιχνίδι, αλλά τουλάχιστον το κάνουν με στυλ.

Κάμερα - μοντάζ: Γεράσιμος Δομένικος

Ηχοληψία: Άλεξ Αντωνίου

Μίξη ήχου: Φαίδωνας Κτενάς


Πηγή: https://podcasters.spotify.com/pod/show/thomas-zabras3/episodes/squash------2025-e3bgp94

Περισσότερα επεισόδια

Δεν είμαι χολιγουντιανά όμορφος και 15ευρα σάντουιτς

Άλλη μια όμορφη μέρα και άλλο ένα όμορφο podcast. Σήμερα σας ανοίγω την ψυχή μου. Σας λέω ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα και σας αναλύω γιατί, ενώ ξέρω ότι δεν είμαι χολιγουντιανά όμορφος, αυτό εξακολουθεί να με τσούζει.Μπορείς να φας κλήση επειδή πλένεις το αυτοκίνητό σου; Μπορεί ένα σάντουιτς να κοστίζει 15 ευρώ; Ειλικρινά, ποιος ξέρει πια; Τέλος πάντων, θα προσπαθήσουμε να τα καταλάβουμε όλα...

Κράτος σε ετοιμότητα και δανεική ζωή

Βρέχει μία ώρα και η μισή Ελλάδα γίνεται Βενετία. Μετά έρχονται τα alerts, οι δηλώσεις ότι «ο μηχανισμός είναι σε ετοιμότητα» και οι κλασικοί φταίχτες: ο καιρός, οι πολίτες, οι προηγούμενοι. Ο Θωμάς Ζάμπρας σχολιάζει την εθνική μας ικανότητα να μετατρέπουμε κάθε κρίση σε δικαιολογία, τη μανία των ρεπόρτερ μέσα στο χαλάζι και τη νέα κανονικότητα, που η ευθύνη είναι πάντα κάποιου άλλου.Υπό τη...

Δεν ξέρω αν έχω ADHD και μασίφ ξύλο

Α εδώ, τα λέμε για το φάντασμα που έχει το σπίτι μου - ή μπορεί να ’ναι και το ADHD μου. Για τον παράλογο φόβο των γονιών μου μην μας πιάσουν με τα βρακιά κάτω, για τους ακατανόητους λόγους που το μασίφ ξύλο κοστίζει όσο ο χρυσός, για τη γουρουνοπούλα που έφαγα λίγο πριν τη σημαντικότερη παράστασή μου, τον Τραμπ (ξανά) και για την απομόνωση στις μεγάλες πόλεις. Ε, καλό value for money.Δείτε το...