podlist.gr

Ζήσε με Αγάπη | 5 ενδείξεις ότι μπορεί να πέφτετε θύμα

Στις ατομικές μου συνεδρίες, συχνά βλέπω ανθρώπους που νιώθουν ότι βιώνουν την αίσθηση του θύματος μέσα στις κοντινές τους σχέσεις, είτε αυτές είναι προσωπικές, οικογενειακές, επαγγελματικές, φιλικές. Γι’ αυτό θα μοιραστώ κάποιες σημαντικές ενδείξεις που αν σας συμβαίνουν, είναι πολύ πιθανό να θυματοποιείστε μέσα στις κοντινές σας σχέσεις, και τους τρόπους για να σταματήσετε να είστε θύματα εκμετάλλευσης!

Αν έχετε την τάση να συγχωρείτε εύκολα. Μήπως είστε από τους ανθρώπους που όταν τους στριμώχνουν ή δεν τους φέρονται καλά, λέτε δεν πειράζει, και συγχωρείτε συμπεριφορές που σας υποτιμούν; Ελέγξτε μήπως οι κοντινοί σας άνθρωποι βάζουν σε χαμηλή προτεραιότητα και εσείς το δέχεστε, κάνετε τα στραβά μάτια, είτε γιατί δεν θέλετε να συγκρουστείτε, είτε γιατί φοβάστε μήπως τους δυσαρεστήσετε. Προσέξτε τι και ποιους συγχωρείτε, γιατί είναι άλλο δεν κρατώ πικρό συναίσθημα και άλλο ανέχομαι μια επαναλαμβανόμενη κακή συμπεριφορά. 

Αν βρίσκετε πάντα δικαιολογίες και «χρυσώνετε το χάπι» στον εαυτό σας. Η θετική προσέγγιση στην ζωή σημαίνει ότι εστιάζετε στις θετικές πλευρές των καταστάσεων και των ανθρώπων, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν βλέπετε τις αρνητικές ή τις καμουφλάρετε με δικαιολογίες. Αν για παράδειγμα ο δικός σας άνθρωπος συνηθίζει να σας κακομιλάει ή να σας προσβάλει μπροστά σε άλλους, μην πείτε «Ελα μωρέ, δεν πειράζει, κατά βάθος μ’ αγαπάει». Θυμηθείτε πως η ανθεκτικότητα είναι αρετή, η ανεκτικότητα όχι!

Αν έχετε την τάση να τρέχετε για όλους και για όλα. Ελέγξτε μήπως είστε πάντα βολικοί, λέτε ναι σε ότι σας ζητάνε, και υπερ-προσφέρετε με την ελπίδα ότι έτσι θα σας εκτιμήσουν, θα σας αγαπήσουν, θα πάρετε το «ευχαριστώ» τους και θα σας λένε «καλό άνθρωπο»; Επειδή στην πράξη συμβαίνει το αντίθετο, ξεκινήστε τα «όχι» βάζοντας όρια!

Αν στα δύσκολα, είστε πάντα εσείς εκείνος που θα τρέξει να σώσει τα πράγματα. Είτε στη δουλειά, είτε στα προσωπικά σας, μήπως είστε εσείς εκείνος από τον οποίο οι άλλοι περιμένουν να τρέξετε να βρείτε τις λύσεις; Μήπως τους έχετε μάθει να επαναπαύονται πάνω σας και να αποφεύγουν τις ευθύνες τους γιατί εσείς έχετε δηλώσει παντοδυναμία; Σας προτείνω την επόμενη φορά που θα έρθει κάτι δύσκολο, να συνεργαστείτε, αλλά μην το αναλάβετε εξ ολοκλήρου εσείς: βάλτε και τους άλλους στο παιχνίδι!

Αν νιώθετε ενοχές και ανασφάλειες. Αν συνηθίζετε να υποτιμάτε τον εαυτό σας, αν η αυτοεικόνα και η αυτοεκτίμησή σας είναι χαμηλές, αν συχνά για ότι αρνητικό συμβεί ψάχνεστε μήπως φταίτε εσείς, τότε είναι πολύ εύκολο για τους άλλους να σας εκμεταλλευτούν, και εσείς να το ανέχεστε γιατί πιστεύετε ότι δεν αξίζετε κάτι καλύτερο. Ο τρόπος για να το αντιμετωπίσετε είναι μέσα από το εσωτερικό ταξίδι, ανακάλυψης της δικής σας δύναμης, της αποδοχής του εαυτού σας με τα καλά και τις αδυναμίες του. θα πατήσετε πολύ καλύτερα στα πόδια σας και θα ξεκινήσετε να αξιολογείτε αντικειμενικά και δίκαια τις καταστάσεις, χωρίς να ρίχνετε υπέρμετρο φταίξιμο στον εαυτό σας.

Πηγή

Περισσότερα επεισόδια

Ζήσε με αγάπη | 7 πράγματα που δεν πρέπει να λέτε στους άλλους

Στη σημερινή εποχή που όλα μπορούν εύκολα να γίνουν δημόσια, υπάρχει μια διαφορετική μορφή δύναμης: να γνωρίζετε τι αξίζει να μοιραστείτε και με ποιον. Η ωριμότητα φαίνεται και από αυτά που επιλέγετε να πείτε στους άλλους και από αυτά που επιλέγετε να προστατεύσετε. Και σήμερα θα μοιραστώ επτά πράγματα που σας προτείνω να κρατάτε για τον εαυτό σας και να μην λέτε στους άλλους.1. Τα οικογενειακά...

Μαμάδες με Ρούμι by Athens Voice | Ταξίδι χωρίς προορισμό

Τι είναι αυτό που κάνει ένα ταξίδι πραγματικά φανταστικό; Και τι έχει τελικά μεγαλύτερη σημασία; Ο προορισμός ή η διαδρομή; Πώς μπορεί ένα ταξίδι να γίνει αφορμή για να μιλήσουμε στα παιδιά για τη θέση μας στον κόσμο και για όσα μας ενώνουν με τους γύρω μας; Και τι παίρνουμε μαζί μας επιστρέφοντας;Στο νέο επεισόδιο του «Μαμάδες με Ρούμι», με καλεσμένη την πολυταξιδεμένη —με κάθε έννοια— Μελίνα...

Αλήθειες | Πώς κατασκευάζεται ένας αποδιοπομπαίος τράγος

Σήμερα μιλάμε για τον αποδιοπομπαίο τράγο: από τις γυναίκες που στοχοποιήθηκαν στο American Plan μέχρι τον στιγματισμό των ομοφυλόφιλων ανθρώπων και των μειονοτήτων. Πώς ένα κατηγορώ γίνεται ταυτότητα; Τι αφήνει μέσα μας η διαρκής ενοχοποίηση; Και πώς αρχίζουμε να ξεχωρίζουμε τη δική μας ευθύνη από όσα μας έχουν φορτώσει οι άλλοι;