podlist.gr

Επί σκηνής
Επί σκηνής

Η Χρύσα Παπά «Επί Σκηνής»: «Αναπνέω μαζί με τους θεατές πάνω στη σκηνή»

Στο νέο επεισόδιο του podcast «Επί Σκηνής» του CNN Greece, φιλοξενούμε μία από τις πιο διακριτικές αλλά και βαθιά ουσιαστικές παρουσίες στον χώρο της ελληνικής υποκριτικής. Η Χρύσα Παπά, με μια πορεία που συνδυάζει θεατρική παιδεία, φιλοσοφική σκέψη και σταθερή παρουσία σε επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές, ανοίγει ένα ειλικρινές παράθυρο στον κόσμο της.

 

Σε μια ζεστή και ουσιαστική συζήτηση, η ίδια αναφέρεται και στην ιδιαίτερης σημασίας συμμετοχή της στην παράσταση «Σέρρα – Η Ψυχή του Πόντου», βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιάννη Καλπούζου.

 

Η παράσταση δεν είναι απλώς ένα καλλιτεχνικό γεγονός — αποτελεί έναν φόρο τιμής στην ιστορική μνήμη και την ποντιακή ψυχή, με την ηθοποιό να μοιράζεται μαζί μας τη συγκινητική της εμπειρία και τη σύνδεσή της με τις ρίζες του Πόντου.

Περισσότερα επεισόδια

Ερρίκος Λίτσης: Μου είπε έλα ρε, με το Βουτσά θα παίξεις, τι σε νοιάζει το σενάριο; Δεν πήγα...

«Και δεν είναι μόνο στην Ελλάδα. Ακόμη και στις προηγμένες δυτικές κοινωνίες ακούμε πολλά, ακούμε και για σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών μέσα στις οικογένειες. Eδώ έχουμε ένα ταmπεραμέντο στην Ελλάδα, είμαστε πολύ φωνακλάδες. Αλλά τώρα τελευταία, δυστυχώς —μάλλον πάντα ήταν έτσι, τώρα τελευταία έχει αυξηθεί—, υπάρχει πολύ το φαινόμενο της γυναικοκτονίας. Δηλαδή, έχουν αγριέψει λίγο τα...

Γιάνης Βαρουφάκης: «Η ολιγαρχία χρωστάει πολλά στον Τσίπρα – Τέτοιος πατριωτισμός να μας λείπει»

«Ο μεγαλύτερος αγώνας εναντίον του ναζισμού γίνεται μέσα μας. Εναντίον του ναζιστή που κρύβουμε μέσα μας», λέει ο Γιάνης Βαρουφάκης, ανακαλώντας στο CNN Greece μια σκέψη του Βίλχελμ Ράιχ που διατρέχει και το νέο βιβλίοτου. Στο «Την ψυχή ψηλά», ο γραμματέας του ΜΕΡΑ25 επιχειρεί να ανασυνθέσει τις ζωές πέντε γυναικών που τον διαμόρφωσαν πολιτικά και προσωπικά, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι ο...

Ευαγγελία Μουμούρη: «Το ωραίο της ζωής αρχίζει όταν σταματήσεις να την θεωρείς δεδομένη»

«Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας θεωρούμε δεδομένη τη ζωή μας. Νομίζω μέχρι τα 45, θεωρείς ότι η ζωή σου είναι δεδομένη. Μετά βλέπεις σιγά - σιγά τους φίλους σου, τους μεγαλύτερους φίλους σου, λίγο να δυσκολεύονται. Βλέπεις τους γονείς σου να φεύγουν. Μετά αρχίζεις σιγά σιγά να λες, μάλλον δεν είναι τόσο δεδομένη η ζωή μου. Και τότε αρχίζει το ωραίο της ζωής. Μόνο τότε. Δηλαδή τη στιγμή που...