podlist.gr

Επί σκηνής
Επί σκηνής

Ο Κώστας Γάκης «Επί Σκηνής»: «Θέλω να επενδύω στον πνευματικό πλούτο της ζωής»

Αυτή την εβδομάδα, στο «Επί Σκηνής» φιλοξενούμε τον σκηνοθέτη, ηθοποιό και μουσικό Κώστα Γάκη, με αφορμή τη νέα του σκηνοθεσία στο έργο του Παύλου Μάτεσι «Η Μητέρα του Σκύλου» στο Θέατρο Ακροπόλ.

Μιλάμε για το πώς συνδέεται με την ηρωίδα Ραραού, για τη μνήμη, το τραύμα και τη φωνή των «αόρατων» της Ιστορίας. Συζητάμε για τη δύναμη της αφήγησης, την πολιτική διάσταση του θεάτρου και τη σημασία του να κάνεις τέχνη «από ανάγκη, όχι από συνήθεια».

Συντονιστείτε για μια ουσιαστική κουβέντα με έναν καλλιτέχνη που σκηνοθετεί με καρδιά — και ακούει ακόμα και τις πιο χαμηλόφωνες αλήθειες.

Περισσότερα επεισόδια

Μιχάλης Σαράντης: Η πατρότητα μου δίνει τρομερή δύναμη - Δεν ονειρευόμουν ποτέ να γίνω ηθοποιός

«Δεν θυμάμαι πώς είναι η ζωή μου πριν γίνω μπαμπάς». Με αυτή τη φράση — που συμπυκνώνει μια προσωπική και υπαρξιακή μετατόπιση — ο Μιχάλης Σαράντης μιλά στο CNN Greece και στο «Επί Σκηνής» για την πατρότητα, την θεατρική σκηνή ως «τόπο μετασχηματισμού συναισθημάτων» και την παράσταση «Η Κουζίνα», μια «παραβολή της εργασιακής ζούγκλας» που, όπως λέει, καθρεφτίζει με οξύτητα τη σύγχρονη...

Στέλιος Βασιλάκης: «Στις θεατρικές σκηνές η πολυφωνία συχνά απουσιάζει και αυτό πρέπει να αλλάξει»

«Δεν πιστεύω στον ουδέτερο πολιτισμό και στην ουδέτερη τέχνη – η σιωπή είναι επίσης στάση», λέει ο Στέλιος Βασιλάκης, ο γενικός διευθυντής του Ιδρύματος Θεοχαράκη, εξηγώντας γιατί το θέατρο οφείλει να επανεξετάσει ποιοι εκπροσωπούνται και ποιοι μένουν αόρατοι. Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε με αφορμή το νέο πρόγραμμα Stages of Resistance του Ιδρύματος Θεοχαράκη, για το CNN Greece.«Το πρόγραμμα...

Κλέλια Ανδριολάτου: Θλιβερό να σχολιάζουμε σεξιστικά κάτι που είναι απλώς ένα ανθρώπινο σώμα

«Η ομορφιά δεν έχει να κάνει με την εξωτερική εμφάνιση – μπορεί να ξυπνήσω και να νιώθω χάλια ή να ξυπνήσω και να νιώθω πολύ όμορφη», λέει η Κλέλια Ανδριολάτου στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Επί Σκηνής» του CNN Greece, μιλώντας για την απόρριψη, την αυτοπεποίθηση, τα όρια της έκθεσης, το σώμα ως εργαλείο δουλειάς, τη νέα της ταινία και τη διαρκή ανάγκη να δουλεύεις «από μέσα προς τα έξω».