podlist.gr

Επί σκηνής
Επί σκηνής

Τάσος Χαλκιάς: «Το θέατρο είναι σαν τη ζωή, δεν σταματάς να μαθαίνεις ποτέ»

Ο Τάσος Χαλκιάς είναι ένας ηθοποιός που έχει αφήσει το δικό του «αποτύπωμα» στο θέατρο και στην ελληνική τηλεόραση.

Ένα πρόσωπο που έχει αγαπηθεί από το κοινό και τους κριτικούς και έχει συνδεθεί με αξιομνημόνευτους ρόλους. 

Το CNN Greece μίλησε μαζί του στο… φυσικό του περιβάλλον -το σανίδι του θεάτρου- και μάς έλυσε πολλές από τις απορίες που είχαμε για την τέχνη του και την ζωή του.

Ο Τάσος Χαλκιάς μιλάει για τις θεατρικές παραστάσεις «Βότκα Μολότοφ» και «Οι Άθλιοι» στις οποίες συμμετέχει, εκμυστηρεύεται για την ζωή του στο σανίδι την δεκαετία του ‘70, για το πόσο αφοσιωμένος πρέπει να είναι ένας ηθοποιός για να κάνει θέατρο και πώς από ναυτικός αποφάσισε να κάνει στροφή και να γίνει ηθοποιός.

Περισσότερα επεισόδια

Ερρίκος Λίτσης: Μου είπε έλα ρε, με το Βουτσά θα παίξεις, τι σε νοιάζει το σενάριο; Δεν πήγα...

«Και δεν είναι μόνο στην Ελλάδα. Ακόμη και στις προηγμένες δυτικές κοινωνίες ακούμε πολλά, ακούμε και για σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών μέσα στις οικογένειες. Eδώ έχουμε ένα ταmπεραμέντο στην Ελλάδα, είμαστε πολύ φωνακλάδες. Αλλά τώρα τελευταία, δυστυχώς —μάλλον πάντα ήταν έτσι, τώρα τελευταία έχει αυξηθεί—, υπάρχει πολύ το φαινόμενο της γυναικοκτονίας. Δηλαδή, έχουν αγριέψει λίγο τα...

Γιάνης Βαρουφάκης: «Η ολιγαρχία χρωστάει πολλά στον Τσίπρα – Τέτοιος πατριωτισμός να μας λείπει»

«Ο μεγαλύτερος αγώνας εναντίον του ναζισμού γίνεται μέσα μας. Εναντίον του ναζιστή που κρύβουμε μέσα μας», λέει ο Γιάνης Βαρουφάκης, ανακαλώντας στο CNN Greece μια σκέψη του Βίλχελμ Ράιχ που διατρέχει και το νέο βιβλίοτου. Στο «Την ψυχή ψηλά», ο γραμματέας του ΜΕΡΑ25 επιχειρεί να ανασυνθέσει τις ζωές πέντε γυναικών που τον διαμόρφωσαν πολιτικά και προσωπικά, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι ο...

Ευαγγελία Μουμούρη: «Το ωραίο της ζωής αρχίζει όταν σταματήσεις να την θεωρείς δεδομένη»

«Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας θεωρούμε δεδομένη τη ζωή μας. Νομίζω μέχρι τα 45, θεωρείς ότι η ζωή σου είναι δεδομένη. Μετά βλέπεις σιγά - σιγά τους φίλους σου, τους μεγαλύτερους φίλους σου, λίγο να δυσκολεύονται. Βλέπεις τους γονείς σου να φεύγουν. Μετά αρχίζεις σιγά σιγά να λες, μάλλον δεν είναι τόσο δεδομένη η ζωή μου. Και τότε αρχίζει το ωραίο της ζωής. Μόνο τότε. Δηλαδή τη στιγμή που...