podlist.gr

INFOWAR
INFOWAR

Νο.617: Μισός αιώνας Ramones

Σήμερα τιμούμε ένα συγκρότημα με ένα ρατσιστή έως φασίστα κιθαρίστα, ο οποίος έγραφε δήθεν πολιτικά τραγούδια ενώ θα ψήφιζε το Ρόναλντ Ρήγκαν.

Ακούμε τραγούδια ενός συγκροτήματος που δεν ήταν ούτε προλεταριακό, ούτε αστικό, αλλά ίσως λουμπενοειδώς μικροαστικό. ’Ηταν όμως οι «πατέρες» της πανκ. 

Συζητάμε για τον μισό αιώνα που συμπληρώνεται αυτές τις ημέρες, από τη στιγμή που οι Ramones κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, με τον ευφάνταστο τίτλο “Ramones”.

Αναρωτιόμαστε πώς μπορείς να τραγουδάς για την Κου Κουξ Κλαν, τις αμερικανικές επεμβάσεις στην Κούβα και τις επιθέσεις της ναζιστικής Γερμανίας και εν τέλει τα τραγούδια σου να μην είναι εμφανώς πολιτικά. 

Και ύστερα αναρωτιόμαστε πώς η ίδια η παρουσία σου μπορεί να εκφράζει με τόση σαφήνεια τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές διεργασίες στην πρωτεύουσα του καπιταλισμού. 

Όπως πάντα όμως, όλα ξεκινούν με ένα σινγκλ. 

Οι εκπομπές διατίθενται δωρεάν. Μπορείτε να ενισχύσετε την παραγωγή τους στην διεύθυνση: info-war.gr

Πηγή: https://podcast.moviementa.com/@infowar/episodes/ramones

Περισσότερα επεισόδια

622: Η εποχή των τρισεκατομμυριούχων

Σήμερα αναρωτιόμαστε πώς γίνεται ένας επιχειρηματίας χωρίς κέρδη να γίνει ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος στην ιστορία. Παρακολουθούμε την εξέλιξη των δισεκατομμυριούχων και των τρισεκατομμυριούχων με τη βοήθεια του Ροκφέλερ και του Σκρουτζ Μακ Ντακ. Σκεφτόμαστε γιατί δυο ζημιογόνες εταιρείες του Ίλον Μασκ να έχουν χρηματιστηριακή αποτίμηση σχεδόν 3,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, και απαντάμε «για...

621: Ένα AIPAC για την Ευρώπη

Όπου σήμερα διώκουμε εγκληματίες που πουλάνε κουλουράκια, ενώ αφήνουμε γενοκτόνους να περιφέρονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρακολουθούμε το ισραηλινό λόμπι στους διαδρόμους της Ευρώπης να επιτίθεται σε Έλληνες πολιτικούς, ενώ κάποιοι άλλοι κάνουν πληρωμένα ταξιδάκια μαζί του στο Τελ Αβίβ. Αναρωτιόμαστε γιατί ξέρουμε τόσα πολλά για το ισραηλινό λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες και όχι για αυτό στην...

620: Μια ζωή πατίνι

Σήμερα, καβαλάμε ένα ηλεκτρικό πατίνι και περιμένουμε να καταλάβουμε αν θα μας πάρει ο χάρος ή ο διάολος. Αναρωτιόμαστε πώς γίνεται να θεωρούμε επικίνδυνους όσους οδηγούν πατίνια και όχι αυτούς που τους σκοτώνουν με τα αυτοκίνητά τους. Και απαντάμε, ότι για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο η βιομηχανία του αυτοκινήτου χρειάστηκε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις lobbying στην ιστορία του 20ού...