Το αίμα των αθώων της Γάζας και το παλαιστινιακό αδιέξοδο
Το Ισραήλ δεν έχει στρατηγική εξόδου. Έχει στρατηγική εθνοκάθαρσης», υποστηρίζει ο Σωτήρης Ρούσσος, καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με ειδίκευση σε θέματα Εγγύς και Μέσης Ανατολής. Την περίοδο 1997-2000 ήταν βασικό στέλεχος στην ομάδα οργάνωσης της ειρηνευτικής πρωτοβουλίας «Συναντήσεις των Αθηνών», μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών.
Σήμερα η Χαμάς έχει συρρικνωθεί πάρα πολύ και σε μαχητές και σε υποδομές, αναφέρει, αλλά ακόμα και αν εξουδετερωθεί πλήρως, «άλλες οργανώσεις θα πάρουν τη θέση της».
Αρχικοί στόχοι του Ισραήλ ήταν η εξουδετέρωση της Χαμάς –χωρίς αυτό να είναι σαφές τι σημαίνει – και η απελευθέρωση των ομήρων, λέει στο Lifo Politics ο κ. Ρούσσος. Οι στόχοι αυτοί δεν επιτεύχθηκαν στο σύνολό τους. Όπως αναφέρει, «η πλήρης εξάλειψη της Χαμάς είναι αδύνατη, καθώς και η σύγκρουση η ίδια παράγει νέα μέλη για τη Χαμάς ή όποια οργάνωση τη διαδεχθεί. Παραμένουν πάνω από 30 όμηροι στα χέρια της Χαμάς, υπάρχουν και κάποιοι που είναι νεκροί και παραμένουν και αυτοί στα χέρια της Χαμάς». Για να ξαναγίνει η Γάζα όπως ήταν πριν από την επίθεση, «χρειάζονται περίπου 60 δισεκατομμύρια δολάρια».
«Αυτό που πέτυχε η Χαμάς με το χτύπημα της 8ης Οκτωβρίου ήταν ότι ξαναέφερε το παλαιστινιακό στο κέντρο της διεθνούς συζήτησης» υποστηρίζει ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων. «Μέχρι τότε το Παλαιστινιακό βρισκόταν στο περιθώριο». Επισημαίνει, όμως, ότι κανένας Παλαιστίνιος δεν περίμενε τόσο μεγάλης σφοδρότητας επίθεση από το Ισραήλ, για το οποίο η λύση των δύο κρατών “δεν υπάρχει”».
Αναφερόμενος στον Αμερικανό πρόεδρο, λέει ότι «ο Τραμπ διαχώρισε τις σχέσεις των ΗΠΑ με τη Σαουδική Αραβία από την ομαλοποίηση των σχέσεων της Σαουδικής Αραβίας με το Ισραήλ και δίνει μία άλλη τροπή», χαρακτηρίζοντας την πολιτική αυτή «κακό σημάδι για το Ισραήλ».
«Υπάρχει μία ανησυχία στο Ισραήλ από τις κινήσεις του Τραμπ. Πρέπει να περιμένουμε να δούμε πώς θα συμπεριφερθεί και το αμερικανοεβραϊκό λόμπι και αν θα μπορέσει να πιέσει τον Τραμπ. Οι Ρεπουμπλικανοί ιστορικά είναι πιο ανεξάρτητοι όσον αφορά το εβραϊκό λόμπι από τους Δημοκρατικούς, οι οποίοι είναι απολύτως εξαρτημένοι από τη βοήθεια και την υποστήριξη του εβραϊκού λόμπι για διάφορους λόγους. Ο Τραμπ δεν στήριξε την εκλογή του στο λόμπι του Ισραήλ και γι’ αυτό έχει έναν βαθμό ανεξαρτησίας», λέει.
