podlist.gr

Παραμυθόφωνο
Παραμυθόφωνο

«Η γιαγιά του οξαποδώ» (Γερμανία)

Παραμύθι από την προφορική παράδοση της Γερμανίας. 

«Τι κάνεις εδώ παιδί μου; Ξέρεις πού βρίσκεσαι; Κανένας δεν θέλει να έρθει εδώ από μόνος του» είπε με έκπληξη η γιαγιά. 

«Ξέρω πολύ καλά πού βρίσκομαι. Στο παλάτι του οξαποδώ. Με τη θέλησή μου ήρθα» αποκρίθηκε εκείνος.

«Του οξαποκεί θέλεις να πεις».

«Όχι, του οξαποδώ. Του μακριά από εμάς».

«Άρα του οξαποκεί. Δηλαδή του μακριά από εσάς. Αφού το όξω από εκεί είναι εδώ. Και εσύ τώρα είσαι εδώ».

«Ναι, αλλά εκεί τον λέμε οξαποδώ. Οπότε και εγώ τώρα εδώ, οξαποδώ θα τον πω». 


--Οι Συντελεστές--

ΈΡΕΥΝΑ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ: Μαρία Βλαχάκη.

ΑΦΗΓΗΣΗ - ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Ευγενικός.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: Άννα Κατσούλη. ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΣΗ - ΗΧΟΛΗΨΙΑ: Βασίλης Κατσούλης.  ΘΕΜΑΤΙΚΗ: «Ηλικιωμένοι σοφοί και μαγικοί βοηθοί». ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ: Βασίλης Σολιδάκης.  ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Παραμυθόφωνο--

--- ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/ Δράση που υλοποιείται με δωρεά από το ΤΙΜΑ Κοινωφελές Ίδρυμα στο πλαίσιο του προγράμματος «Σημεία Στήριξης», που συγχρηματοδοτείται από 8 κοινωφελείς οργανισμούς.

Πηγή: https://podcasters.spotify.com/pod/show/-9911/episodes/ep-e1kks06

Περισσότερα επεισόδια

Αγάπη-Το νησί των συναισθημάτων

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό νησί, ζούσαν όλα τα συναισθήματα: η Αγάπη, η Λύπη, η Αλαζονεία, ο Πλούτος κι άλλα. Ξαφνικά, το νησί άρχισε να βουλιάζει. Όλοι έφτιαξαν βάρκες και έφυγαν. Η Αγάπη, μόνη, ζήτησε βοήθεια. Πήγε στον Πλούτο, εκείνος αρνήθηκε, γιατί το πλοίο του ήταν γεμάτο χρυσάφι. Στην Αλαζονεία, εκείνη την περιφρόνησε. Στη Λύπη, εκείνη ήταν πολύ βαριά για να βοηθήσει. Κανένας...

Βοήθεια - Κι αν σε βοηθήσω τι θα μου δώσεις;

Η ιστορία «Βοήθεια – Κι αν σε βοηθήσω, τι θα μου δώσεις;» μιλά για μια πριγκίπισσα που έχει μάθει να δίνει μόνο όταν παίρνει. Όλα στη ζωή της έχουν αντίτιμο, ακόμη και η αγάπη. Μα έρχεται μια στιγμή που θα χρειαστεί η ίδια βοήθεια και τότε θα βρεθεί μπροστά σε ένα δύσκολο ερώτημα: μπορεί να πάρει κανείς χωρίς να δώσει ή πρέπει πρώτα να χάσει για να καταλάβει;Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική...

Οικογένεια – Τα στεφάνια που ενώνουν

Η ιστορία «Οικογένεια – Τα στεφάνια που ενώνουν» μιλά για έναν πατέρα που, λίγο πριν φύγει, εξηγεί στα παιδιά του πως η οικογένεια μοιάζει με ένα βαρέλι: τα ξύλα είναι πολλά και χωριστά, μα τα στεφάνια τα κρατούν σφιχτά δεμένα και τα κάνουν ένα. Έτσι μένει μέσα το κρασί και δίνει χαρά. Αυτή η ενότητα είναι που κρατά τους ανθρώπους μαζί· κι όταν χαθεί, όλα λύνονται και σκορπίζουν.Μια ιστορία από...