Η Τρικυμία (Β' μέρος)
Ουίλιαμ Σαίξπηρ, «Η Τρικυμία» | Δύο επεισόδια|
Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος για νααποκτήσει την εξουσία; Και τι είναι τελικά πιο δυνατό; Η δύναμη που σου δίνει ένας θρόνος ή η δύναμη που κρύβεις μέσα σου;
Στην Τρικυμία, η εξουσία γίνεται αφορμή για προδοσία, ηφιλοδοξία οδηγεί τους ανθρώπους να ξεχάσουν την αλήθεια και το συμφέρον τους να γίνει σημαντικότερο από την ίδια την ανθρώπινη ζωή. Μα όταν όλα όσα θεωρούσαν δεδομένα χάνονται, οι τίτλοι και τα αξιώματα δεν μπορούν πια να τους προστατεύσουν. Μένουν μόνοι, αντιμέτωποι με τον εαυτό τους και τις πράξεις τους.
Κι εκεί αρχίζει η πραγματική δοκιμασία.
Ο Πρόσπερος έχει κάθε λόγο να εκδικηθεί εκείνους που τονπρόδωσαν. Θα μπορούσε να τους τιμωρήσει, να τους κάνει να υποφέρουν όπως υπέφερε κι εκείνος. Επιλέγει, όμως, έναν δυσκολότερο δρόμο. Δεν θέλει να γίνει ίδιος με εκείνους που τον πλήγωσαν. Δεν θέλει η αδικία που υπέστη να καθορίσει τον άνθρωπο που θα γίνει. Γιατί η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στην ικανότητα να συντρίβεις τον άλλον, αλλά στην ελευθερία να μην επιτρέπεις στο μίσος να σε μεταμορφώσει.
Και μέσα σε αυτή τη διαδρομή, τα βιβλία του γίνονται κάτιπολύ περισσότερο από ένας θησαυρός γνώσης. Είναι το καταφύγιό του, η ελπίδα του, το νήμα που τον κρατά συνδεδεμένο με όσα πιστεύει. Όταν χάνει την πατρίδατου, δεν χάνει τον εαυτό του, γιατί κουβαλά μαζί του τη γνώση και τη δυνατότητα να ξαναρχίσει. Μερικές φορές, αυτό που μας σώζει δεν είναι εκείνο που φαίνεταιπολύτιμο στα μάτια των άλλων, αλλά εκείνο που μας βοηθά να σταθούμε ξανά όρθιοι.
Και υπάρχει η Μιράντα. Η κόρη που μεγαλώνει έχοντας δίπλα της έναν πατέρα που της μαθαίνει πως, ό,τι κι αν συμβεί στη ζωή της, μπορεί να του μιλήσει. Πως δεν χρειάζεται να κρύβει την καρδιά της από φόβο. Πως η αγάπη δεν πρέπει να γίνεται φυλακή, αλλά ένα ασφαλές μέρος από το οποίο μπορείς να ανοίξεις τα φτερά σου. Γιατί η σχέση ενός γονιού με το παιδί του χτίζεται στην ειλικρίνεια, στην εμπιστοσύνη και στην αποδοχή. Στην υπόσχεση πως, ακόμη κι όταν κάνεις λάθη, δεν θα πάψεις να έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου.
Στο τέλος, η Τρικυμία μάς θυμίζει πως η ελπίδα μπορεί ναεπιβιώσει ακόμη και μέσα στην πιο μεγάλη θύελλα. Πως η αγάπη μπορεί να γεννηθεί εκεί όπου δεν την περιμένεις. Και πως η συγχώρεση δεν σβήνει όσα συνέβησαν, αλλά μας δίνει τη δυνατότητα να μην παραμείνουμε αιχμάλωτοι του παρελθόντος.
Ίσως τελικά το μεγαλύτερο ταξίδι του Πρόσπερου να μηνείναι η επιστροφή στην πατρίδα του, αλλά η επιστροφή στον ίδιο του τον εαυτό.
Γιατί μπορεί να χάσεις την εξουσία, την πατρίδα και όλαόσα θεωρούσες δικά σου. Όσο, όμως, δεν χάνεις την ανθρωπιά σου, υπάρχει πάντα ένας δρόμος για να αρχίσεις ξανά.
Συντελεστές
Διασκευή, επιμέλεια κειμένου, αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός
Μουσική: Μάρα Καίσαρη
Η παραγωγή πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού (ΕΛΙΒΙΠ) στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεων φιλαναγνωσίας «ΔιαβάΖΟΥΜΕ».
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Παραμυθόφωνο
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html
