podlist.gr

«Το πήλινο αγόρι» (Ρωσία)

Παραμύθι από την προφορική παράδοση της Ρωσίας. Μια μέρα όμορφη και λαμπερή, η γριά σκέφτηκε μια ιδέα καταπληκτική. «Γέρο, πιάσε χώμα και νερό και πλάσε ένα αγόρι από πηλό. Θα είναι ο κανακάρης μας! Θα τον έχουμε στα ώπα ώπα, θα τον μεγαλώσουμε σαν γιο μας!» είπε η γριά. Επλασαν το παιδί αλλά όταν ζωντάνεψε αυτό  πεινούσε τόσο πολύ που έτρωγε και σταματημό δεν είχε. --Οι Συντελεστές-- ΈΡΕΥΝΑ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ: Μαρία Βλαχάκη. ΑΦΗΓΗΣΗ - ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Ευγενικός. ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: Άννα Κατσούλη. ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΣΗ - ΗΧΟΛΗΨΙΑ: Βασίλης Κατσούλης.  ΘΕΜΑΤΙΚΗ: «Ηλικιωμένοι σοφοί και μαγικοί βοηθοί». ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ: Βασίλης Σολιδάκης.  ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Παραμυθόφωνο-- --- ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/ Δράση που υλοποιείται με δωρεά από το ΤΙΜΑ Κοινωφελές Ίδρυμα στο πλαίσιο του προγράμματος «Σημεία Στήριξης», που συγχρηματοδοτείται από 8 κοινωφελείς οργανισμούς.

Πηγή: https://podcasters.spotify.com/pod/show/-9911/episodes/ep-e1j9ouf

Περισσότερα επεισόδια

Αγάπη-Το νησί των συναισθημάτων

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό νησί, ζούσαν όλα τα συναισθήματα: η Αγάπη, η Λύπη, η Αλαζονεία, ο Πλούτος κι άλλα. Ξαφνικά, το νησί άρχισε να βουλιάζει. Όλοι έφτιαξαν βάρκες και έφυγαν. Η Αγάπη, μόνη, ζήτησε βοήθεια. Πήγε στον Πλούτο, εκείνος αρνήθηκε, γιατί το πλοίο του ήταν γεμάτο χρυσάφι. Στην Αλαζονεία, εκείνη την περιφρόνησε. Στη Λύπη, εκείνη ήταν πολύ βαριά για να βοηθήσει. Κανένας...

Βοήθεια - Κι αν σε βοηθήσω τι θα μου δώσεις;

Η ιστορία «Βοήθεια – Κι αν σε βοηθήσω, τι θα μου δώσεις;» μιλά για μια πριγκίπισσα που έχει μάθει να δίνει μόνο όταν παίρνει. Όλα στη ζωή της έχουν αντίτιμο, ακόμη και η αγάπη. Μα έρχεται μια στιγμή που θα χρειαστεί η ίδια βοήθεια και τότε θα βρεθεί μπροστά σε ένα δύσκολο ερώτημα: μπορεί να πάρει κανείς χωρίς να δώσει ή πρέπει πρώτα να χάσει για να καταλάβει;Μια ιστορία από τη λαϊκή προφορική...

Οικογένεια – Τα στεφάνια που ενώνουν

Η ιστορία «Οικογένεια – Τα στεφάνια που ενώνουν» μιλά για έναν πατέρα που, λίγο πριν φύγει, εξηγεί στα παιδιά του πως η οικογένεια μοιάζει με ένα βαρέλι: τα ξύλα είναι πολλά και χωριστά, μα τα στεφάνια τα κρατούν σφιχτά δεμένα και τα κάνουν ένα. Έτσι μένει μέσα το κρασί και δίνει χαρά. Αυτή η ενότητα είναι που κρατά τους ανθρώπους μαζί· κι όταν χαθεί, όλα λύνονται και σκορπίζουν.Μια ιστορία από...