podlist.gr

The Review
The Review

Το «Μουσείο της αθωότητας» στο Netflix διά χειρός Παμούκ αρέσει

Τρόμαξε ο Ορχάν Παμούκ να σώσει από τα νύχια και τις διαστρεβλώσεις αμερικανικής εταιρείας το μυθιστόρημά του, το παρέδωσε σε Τούρκο παραγωγό και γυναίκα σκηνοθέτιδα, έλεγξε κάθε λέξη του σεναρίου και βγήκε τελικά κάτι σπουδαίο. Παίζει και ο ίδιος, τον εαυτό του, στη σειρά, που ανασυστήνει τη συναρπαστική ερωτική ιστορία της πανέμορφης 18χρονης φτωχής Φισούν και του 30χρονου εργοστασιάρχη Κεμάλ, που, δέσμιος της τάξης και του αρραβώνα του, αδυνατεί να της δώσει αυτό που ονειρεύεται, αποκλειστικότητα. Ένας έρωτας βγαλμένος λες από τουρκική μελό ταινία, σαν αυτές στις οποίες ονειρεύεται να πρωταγωνιστήσει η ηρωίδα. Κι όλα αυτά σε μια Τουρκία που στα μέσα της δεκαετίας του 1970 αδυνατεί να ξεμπερδέψει με το ταμπού της παρθενίας και να ανοιχτεί στη δυτική νεωτερικότητα. Δείτε τη σειρά «Το Μουσείο της Αθωότητας» στο Netflix, αλλά διαβάστε και το μυθιστόρημα (εκδόσεις Πατάκη). 

Περισσότερα επεισόδια

Τι κρατάμε από τη «Λυσιστράτη» του Κραουνάκη;

Η «Λυσιστράτη» από το Ηρώδειο κατευθύνεται και προς τον Λυκαβηττό (15 Ιουλίου). Είναι ήδη από τις μεγάλες επιτυχίες του καλοκαιριού, πράγμα καθόλου τυχαίο. Ο Σταμάτης Κραουνάκης φλέρταρε με το έργο από καιρό. Μην ξεχνάμε πόσα τραγούδια του από τη θρυλική παράσταση του Βουτσινά με τον Λάκη Λαζόπουλο το καλοκαίρι του 1986 έγιναν εν μια νυκτί σουξέ, και τα τραγουδούσαμε στις παρέες και τα χορεύαμε...

Το «χιλιοστό» που μας χώριζε από το Grexit

Κάποιους ενόχλησε η σειρά «Στο Χιλιοστό»: «Είναι καιρός τώρα, που ο Τσίπρας έκανε νέο κόμμα, να ξαναθυμόμαστε δημοψηφίσματα, κλειστές τράπεζες και τρίτα μνημόνια;». Πάρα πολλοί, όμως, κόλλησαν στην τηλεόρασή τους και ξαναέζησαν με την ψυχή στο στόμα όχι μόνο τα γεγονότα μετά την εκλογή Τσίπρα τον Ιανουάριο του 2015 αλλά και όσα συνέβησαν πριν από αυτήν. Την κατάσταση που μας οδήγησε το 2010 στα...

Πέδρο Αλμοδόβαρ: Oι παλιές αγάπες δεν ξεθωριάζουν ποτέ

Ο Αλμοδόβαρ μπήκε στις ζωές μας ορμητικά τη δεκαετία του ’80, παρέμεινε ασυγκράτητος και επέβαλε τον «περιθωριακό» κόσμο του –ένα πολύχρωμο, τολμηρό, δραματικό, εξωφρενικό queer σύμπαν– σε όλο τον πλανήτη. Έγινε ο πιο δημοφιλής Ισπανός σκηνοθέτης διεθνώς, χρησιμοποίησε το μελόδραμα, το νουάρ, τη μουσική, και δεν σταμάτησε να τονίζει την ισπανική ιδιαιτερότητα και καταγωγή του. Οι ταινίες του...