Άκου Μάνα: Το Νο1 λάθος που κάνουμε όταν μιλάμε στα παιδιά μας. Σε κάθε φύλο, σε όλες τις ηλικίες
Δεν φτάνει να απομακρύνουμε όλες εκείνες τις προφανείς στερεοτυπικές εκφράσεις και αντιλήψεις με τις οποίες μεγαλώσαμε. Τα «οι άντρες δεν κλαίνε», τα «ένας πρίγκιπας καβάλα σε ένα άσπρο άλογο θα έρθει να σε σώσει». Τα αγορίστικα γαλάζια και τα κοριτσίστικα ροζ. Το ότι στα μαθηματικά διαπρέπουν οι άντρες και πως η φροντίδα είναι γένος θηλυκού γιατί τα κορίτσια έχουν έμφυτο το νοιάξιμο. Το Νο1 λάθος που κάνουμε- όχι μόνο ως γονείς, αλλά ως ενήλικες- όταν μιλάμε στα παιδιά μας, είναι κάτι που κάνουμε κυρίως ασυνείδητα, επαναλαμβανόμενα και- όπως επιβεβαιώνουν οι ελάχιστες έρευνες που υπάρχουν για το συγκεκριμένο ζήτημα- με μεγάλη σταθερότητα.
Σε αυτό το Άκου Μάνα μια εντελώς προσωπική παρατήρηση οδήγησε σε ένα γενικότερο συμπέρασμα βάσει μελετών. Το Νο1 λάθος όταν μιλάμε με τα παιδιά μας επιβεβαιώνεται από τη γλωσσολογία και την κοινωνιολογία. Αρχίζει να συμβαίνει από πολύ μικρή ηλικία, ακόμα και σε εκείνες τις ηλικίες που τα αγόρια και τα κορίτσια δεν αντιλαμβάνονται τι τους λέμε, αλλά ακούν.
Τα στερεοτυπικά μοτίβα δεν οφείλονται σε βιολογικές διαφορές στον εγκέφαλο των παιδιών, αλλά σε κοινωνικές προσδοκίες που μεταφέρονται οργανικά μέσα από τον λόγο μας. Άκου περισσότερα στο podcast.