podlist.gr

Αναγνώσεις
Αναγνώσεις

Ένα αναπάντεχο, σουρεαλιστικό φαγοπότι μια ζεστή μέρα μέσα (στην κυριολεξία) στη θάλασσα της Καρδαμύλης

Η ηθοποιός Κόρα Καρβούνη διαβάζει ένα απόσπασμα από τη «Μάνη» του Πάτρικ Λι Φέρμορ

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Αναγνώσεις» της LiFO η ηθοποιός Κόρα Καρβούνη διαβάζει ένα απόσπασμα από τη «Μάνη» του Βρετανού φιλέλληνα, «ένα από τα σπουδαιότερα ταξιδιωτικά κείμενα που γράφτηκαν μέσα στον περασμένο αιώνα για την Ελλάδα», όπως σημειώνει ο μεταφραστής του βιβλίου Μιχάλης Μακρόπουλος.

«Με μια ξαφνική, σιωπηρή απόφαση μπήκαμε στη θάλασσα φορώντας όλα μας τα ρούχα, κουβαλήσαμε μερικά μέτρα μες στο νερό πρώτα το σιδερένιο τραπέζι κι έπειτα τις τρεις καρέκλες μας, και με το δροσερό νερό να μας φτάνει ως τη μέση καθίσαμε γύρω από το στρωμένο τραπέζι, που τώρα έμοιαζε να αιωρείται ως διά μαγείας δέκα εκατοστά πάνω απ’ το νερό. Ο σερβιτόρος, φτάνοντας μια στιγμή αργότερα, κοίταξε έκπληκτος τον άδειο χώρο στην αποβάθρα κι έπειτα, βλέποντάς μας και κρύβοντας γοργά ένα φευγαλέο χαμόγελο, μπήκε χωρίς δισταγμό στη θάλασσα, σοβαρός σαν μπάτλερ προχώρησε ως εκεί που το νερό τού έφτανε μέχρι τη μέση και, λέγοντας απλώς “Ώρα για φαγητό”, απίθωσε μπροστά μας το γεύμα μας ‒ τρεις κέφαλους ψημένους ωραία στη σχάρα, που άχνιζαν, και τα καστανόχρυσα λέπια τους έλαμπαν. Για να απολαύσουμε στο μέγιστο τη θαλασσινή τους γεύση, βουτήξαμε τον καθένα από την ουρά στη θάλασσα δίπλα μας, για ένα δευτερόλεπτο…»

Περισσότερα επεισόδια

Ο Ερρίκος Σοφράς διαβάζει τις «Ωδές στον Πρίγκιπα» του Νίκoυ-Αλέξη Ασλάνογλου

Τα δεκαέξι ποιήματα γράφτηκαν από το καλοκαίρι του 1971 μέχρι το φθινόπωρο του 1975 στο Ωραιόκαστρο της Θεσσαλονίκης, θέρετρο λίγο έξω από την πόλη, όπου περνούσε τα καλοκαίρια του ο ποιητής. Τυπώθηκαν έξι χρόνια μετά(εκδ. Ύψιλον, Νοέμβριος 1981). Ο Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου (1931-1996) δήλωνε πως είναι ο τελευταίος συμβολιστής ποιητής. Μετέφρασε Ρεμπό και Ζολά. Έγραψε για τον έρωτα, τον θάνατο...

Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη διαβάζει Ευτυχισμένες μέρες του Σάμιουελ Μπέκετ

Γραμμένο σε δυο πράξεις το θεατρικό έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1961 και έχει χαρακτηριστεί σαν ένα από τα 40 καλύτερα έργα όλων των εποχών. Eξερευνά θέματα απομόνωσης και ανθρώπινης κατάστασης μέσα από τον κεντρικό χαρακτήρα του, με τον Μπέκετ να χρησιμοποιεί ένα αμείλικτο κουδούνι για να σηματοδοτήσει τον χρόνο, τονίζοντας τους περιορισμούς που επιβάλλονται στη Γουίνι καθώς παλεύει...

«Eίναι βαρετό ν’ ακούς για τα παιδικά χρόνια κάποιου;»

«Μόλις διάβασα το ολιγοσέλιδο (89 σελίδες) βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη και δεν ξέρω τι να το κάνω ούτε πού να το κατατάξω. Είναι ένα αυτοβιογραφικό γραπτό; (και ναι και όχι). Είναι ένα ποιητικό δοκίμιο; (παρακινδυνευμένος όρος). Το μόνο που ξέρω είναι ότι με συγκίνησε βαθιά γιατί εκφράζει απλά στις τελευταίες σελίδες κάτι που απασχολεί όλους όσους ζούμε την ένταση της σημερινής ζωής, αλλά...