podlist.gr

Φραγκούλης - Καρασούλος στο Επί Σκηνής: «Είμαστε μια πατρίδα, μια άγκυρα ο ένας για τον άλλο»

 «Αργήσαμε αλλά είμαστε στην ώρα μας», λέει ο Μάριος Φραγκούλης, περιγράφοντας τη στιγμή που τον φέρνει ξανά δημιουργικά δίπλα στον Παρασκευά Καρασούλο. Για τον ίδιο, ο στιχουργός είναι «η πατρίδα μου, το σπίτι μου», ενώ ο Παρασκευάς Καρασούλος παραδέχεται πως ο ερμηνευτής εξακολουθεί να αποτελεί για τον ίδιο «πηγή έμπνευσης», ακόμη και στις περιόδους που οι δρόμοι τους δεν συναντιούνταν. Με αφορμή τα δύο νέα τραγούδια τους, «Μια Καλημέρα» και «Χέρια Φτερά», που κυκλοφορούν από τη Μικρή Άρκτο, οι δύο δημιουργοί μιλούν στο CNN Greece για τη διαχρονική σχέση τους, τη μουσική, την ποίηση, τους νέους δημιουργούς και τις επιλογές που καθορίζουν μια ολόκληρη πορεία. 

Περισσότερα επεισόδια

Ερρίκος Λίτσης: Μου είπε έλα ρε, με το Βουτσά θα παίξεις, τι σε νοιάζει το σενάριο; Δεν πήγα...

«Και δεν είναι μόνο στην Ελλάδα. Ακόμη και στις προηγμένες δυτικές κοινωνίες ακούμε πολλά, ακούμε και για σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών μέσα στις οικογένειες. Eδώ έχουμε ένα ταmπεραμέντο στην Ελλάδα, είμαστε πολύ φωνακλάδες. Αλλά τώρα τελευταία, δυστυχώς —μάλλον πάντα ήταν έτσι, τώρα τελευταία έχει αυξηθεί—, υπάρχει πολύ το φαινόμενο της γυναικοκτονίας. Δηλαδή, έχουν αγριέψει λίγο τα...

Γιάνης Βαρουφάκης: «Η ολιγαρχία χρωστάει πολλά στον Τσίπρα – Τέτοιος πατριωτισμός να μας λείπει»

«Ο μεγαλύτερος αγώνας εναντίον του ναζισμού γίνεται μέσα μας. Εναντίον του ναζιστή που κρύβουμε μέσα μας», λέει ο Γιάνης Βαρουφάκης, ανακαλώντας στο CNN Greece μια σκέψη του Βίλχελμ Ράιχ που διατρέχει και το νέο βιβλίοτου. Στο «Την ψυχή ψηλά», ο γραμματέας του ΜΕΡΑ25 επιχειρεί να ανασυνθέσει τις ζωές πέντε γυναικών που τον διαμόρφωσαν πολιτικά και προσωπικά, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι ο...

Ευαγγελία Μουμούρη: «Το ωραίο της ζωής αρχίζει όταν σταματήσεις να την θεωρείς δεδομένη»

«Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας θεωρούμε δεδομένη τη ζωή μας. Νομίζω μέχρι τα 45, θεωρείς ότι η ζωή σου είναι δεδομένη. Μετά βλέπεις σιγά - σιγά τους φίλους σου, τους μεγαλύτερους φίλους σου, λίγο να δυσκολεύονται. Βλέπεις τους γονείς σου να φεύγουν. Μετά αρχίζεις σιγά σιγά να λες, μάλλον δεν είναι τόσο δεδομένη η ζωή μου. Και τότε αρχίζει το ωραίο της ζωής. Μόνο τότε. Δηλαδή τη στιγμή που...