Νίκος Καραθάνος: Η ειρήνη είναι μια κούφια ευχή – Η τέχνη δεν είναι ψυχαγωγία
«Η ειρήνη είναι μια κούφια ευχή. Τα δικαιώματά μας τα αποκτήσαμε με αίμα και αγώνες». Με αφορμή την πολυαναμενόμενη παράσταση «Ειρήνη» του Αριστοφάνη που παρουσιάζει το Εθνικό Θέατρο στις 25 και 26 Ιουλίου στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, σε σκηνοθεσία του ίδιου και νέα μουσική του Φοίβου Δεληβοριά, ο Νίκος Καραθάνος μιλά στο CNN Greece για τον πόλεμο, την τέχνη, την πολιτική, τον Αριστοφάνη και την ανάγκη να ξαναδούμε τον κόσμο από την αρχή.
«Η τέχνη δεν είναι ψυχαγωγία. Είναι η εξίσωση των ανθρώπων. Καταρχάς, ακούς τη λέξη ‘’ειρήνη’’ και το πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό είναι οι καλλιστείες, όταν όλοι λένε ‘’θέλω παγκόσμια ειρήνη’’. Είναι τόσο κενός λόγος, τόσο κενή λέξη, που δεν έχω ξανακούσει. Δεν σημαίνει τίποτα. Απολύτως τίποτα. Είναι μια κούφια ευχή. Οι άνθρωποι τα δικαιώματά τους τα απέκτησαν με αίμα. Με αγώνες. Αν δεν σκοτώνονταν κάποιοι, δεν θα δουλεύαμε σήμερα οκτάωρο. Δυστυχώς, κάθε δικαίωμά μας το αποκτήσαμε πολεμώντας».
Ο Νίκος Καραθάνος δεν δίνει εύκολες απαντήσεις. Προτιμά να αμφισβητεί ακόμη και τις πιο αυτονόητες λέξεις. Όταν τον ρωτάμε πως νιώθει που μεγαλώνει εκείνος απάντησε με ειλικρίνεια:
«Μεγαλώνοντας συμβαίνει κάτι περίεργο. Αυξάνεται η θέληση και μειώνεται η ικανότητα. Κερδίζεις όμως κάτι άλλο. Φεύγουν τα περιττά. Ελαφραίνεις. Σταματάς να κουβαλάς όλη την προηγούμενη ζωή σου.»
Τον ρωτήσαμε πως θα αντιδρούσε σήμερα ο Αριστοφάνης αν ζούσε ανάμεσα μας, ο Νίκος Καραθάνος απάντησε:
«Όταν ο Αριστοφάνης έγραψε την Ειρήνη το 421 π.Χ., ενώ ο πόλεμος μαινόταν, δεν διάλεξε να πάει μέσα στην πόλη. Πήγε σε ένα χωράφι και μίλησε για έναν αγρότη, τον Τρυγαίο. Στη δική μας παράσταση ο Τρυγαίος είναι γυναίκα. Δεν πηγαίνει μέσα στο Κίεβο. Πηγαίνει σε ένα χωριό απ' έξω, σε έναν τελευταίο άνθρωπο. Εκείνον αγαπά ο Αριστοφάνης. Τον απλό άνθρωπο. Πάντα θα ψάξει αυτόν που δεν φανταζόμαστε, εκείνον που βρίσκεται μακριά από τα κέντρα της εξουσίας».
