podlist.gr

Λαθουρίζα: Το αίνιγμα της αρχαίας Βάρης

Βάρη κατοικείται από Αρβανίτες κατά τον 14ο και 15ο αιώνα, και αργότερα από Σαρακατσάνους. Νωρίτερα, έχει υποστεί επιδρομές από Σλάβους. Νότιο προάστιο, πόλη από μόνη της, οι περισσότεροι από εμάς τη συνδέουμε με τα Βλάχικα, το κέντρο της παραδοσιακής κρεατοφαγίας στη νότιο Αττική, μια ονομασία που προέρχεται από τους βοσκούς Σαρακατσάνους.

Ωστόσο, η ιστορία της Βάρης, είναι πολύ μακρύτερη και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα όπως εξηγεί σε αυτό το podcast η Αλεξάνδρα Αλεξανδρίδου, επίκουρη καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων η οποία από το 2020 συνδιευθύνει τη συστηματική ανασκαφή στη Λαθούριζα της Βάρης.

Η κ. Αλεξανδρίδου ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές της σπουδές στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών πριν μεταβεί για μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου και ολοκλήρωσε τη διδακτορική της διατριβή στην Κλασική Αρχαιολογία ως υπότροφος του ΙΚΥ. Η διατριβή με τίτλο Τhe Early Black-Figured Pottery of Attika in Context (ca. 630-570 BC) δημοσιεύθηκε από το Brill το 2011. Από το 2012 έως και το 2017 ήταν μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών (ULB). Ως κλασικός αρχαιολόγος ειδικεύεται στη μελέτη της αρχαίας κεραμικής των πρώιμων ιστορικών και αρχαϊκών χρόνων (1200-700 π.Χ.) την οποία και προσεγγίζει σε στενή συνάρτηση με το αρχαιολογικό της συγκείμενο προκειμένου να επιτύχει μια ανάλυση ποικίλων εκφάνσεων των αρχαίων ελληνικών κοινωνιών, επιμένοντας κυρίως στα ταφικά έθιμα. Έχει μελετήσει και μελετά κεραμεικό υλικό από την Αττική, αλλά και διαφορετικές θέσεις του νησιωτικού χώρου (Καλαύρεια Πόρου, Κύθνος, Δεσποτικό Αντιπάρου, Κεφάλα Σκιάθου).

Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε ελληνικά και ξενόγλωσσα περιοδικά και έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια. Έχεισυνεπιμεληθείτοντόμο “Regional stories towards a new perception of the early Greek world”. Acts of an International Symposium in honour of Professor Jan Bouzek: Volos 18-21 June 2015, μαζί με τους Αλέξανδρο Μαζαράκη-Αινιάν και την Ξένια Χαραλαμπίδου, που εκδόθηκετο 2017, αλλά και τον τόμο Despotiko, the Site of Mandra. The “Temple” Complex and its Deposits” μαζί με τον Γιάννο Κουράγιο και την Ιλια Νταϊφά που θα εκδοθεί ως το τέλος του 2022.

Ως το τέλος του έτους θα εκδοθεί και η μελέτη της The Academy before Plato. A Contribution to the Study of early Athens, από την Ακαδημία Αθηνών που αφορά στα κατάλοιπα στην περιοχή της Ακαδημίας Πλάτωνα κατά την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου. Ως αρχαιολόγος του πεδίου έχει συμμετάσχει σε πολλές συστηματικές ανασκαφές σε διαφορετικές θέσεις στο Αιγαίο (Αντικύθηρα, Δεσποτικό Αντιπάρου, Κύθνος, Σκιάθος). Από το 2012 είναι μέλος της ερευνητικής και ανασκαφικής ομάδας στο Δεσποτικό Αντιπάρου, ενώ από το 2020 συνδιευθύνει τη συστηματική ανασκαφή στη Λαθούριζα της Βάρης.

Περισσότερα επεισόδια

Βιασμοί, αιμομιξίες και παρθενίες στην αγία ελληνική οικογένεια

Πώς γράφεται η ιστορία ενός εγκλήματος που για δεκαετίες κρυβόταν πίσω από λέξεις όπως «τιμή», «ηθική», «οικογένεια» και «αποκατάσταση»; Στην Ελλάδα του 20ού αιώνα, οι υποθέσεις βιασμού και αιμομιξίας που έφταναν στις αστυνομικές και δικαστικές αρχές δεν μιλούν μόνο για μεμονωμένες πράξεις βίας. Αποκαλύπτουν έναν ολόκληρο κόσμο έμφυλων και ηλικιακών ιεραρχιών, οικονομικών εξαρτήσεων, κοινωνικής...

Ερωτικά και άλλα μυστήρια στη σπηλιά του Νταβέλη

Στη νοτιοδυτική πλαγιά της Πεντέλης, σε υψόμετρο περίπου 700 μέτρων και με θέα προς το λεκανοπέδιο της Αθήνας, βρίσκεται ένα από τα πιο μυστηριώδη σημεία της Αττικής: το Σπήλαιο Αμώμων, γνωστότερο σήμερα ως «Σπηλιά του Νταβέλη».Τι ακριβώς είναι η περίφημη «Σπηλιά του Νταβέλη» και γιατί το ιστορικό της όνομα είναι Σπήλαιο Αμώμων; Πόσο διαφορετικό είναι το τοπίο που βλέπουμε σήμερα από εκείνο της...

Πώς ήξερες ότι δεν σε έκλεβαν στην αρχαία Αθήνα;

Στην αρχαία Αθήνα, μια καθημερινή συναλλαγή δεν στηριζόταν μόνο στο νόμισμα αλλά και σε ένα ολόκληρο σύστημα μέτρησης, ελέγχου και δημόσιας εγγύησης. Αφορμή για τη σημερινή μας συζήτηση είναι ένα μικρό αλλά ιδιαίτερα εύγλωττο αντικείμενο που εκτίθεται στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης: ένα αττικό χάλκινο σταθμίο του 6ου–5ου αιώνα π.Χ., βάρους 446 γραμμαρίων, με ανάγλυφο δελφίνι και εγχάρακτα...