podlist.gr

Τι σήμαινε να είσαι ασθενής στο Αιγινήτειο στις αρχές του 20ου αιώνα;

Πότε ιδρύεται το Αιγινήτειο και από πού παίρνει το όνομά του; Ποια η αποστολή του; Ποια η σχέση αρχικά του Αιγινητείου με το Πανεπιστήμιο Αθηνών; Ποιοι το επανδρώνουν αρχικά;

Πώς «επιλέγονταν» οι ασθενείς για νοσηλεία; Ποιες παθήσεις είχαν οι ασθενείς που εισήχθησαν τις δύο πρώτες δεκαετίες
του 20ού αιώνα; Υπήρξαν κοινωνικά κριτήρια στην προσφορά δωρέαν νοσηλείας;

Εφαρμόζονταν ιατρικές πρακτικές που σήμερα θα φάνταζαν παράξενες; Υπήρξαν αντιδράσεις; Τι είναι το Κίνημα Αυτοσυνηγορίας; Πώς ξεκινά, πώς εξελίσσεται και ποια τα αιτήματα του; Ποιος ο ρόλος του Αιγινητείου σήμερα;

Η Δέσπω Κριτσωτάκη είναι ιστορικός, ερευνήτρια στο Κέντρον Ερεύνης της Ιστορίας του Νεωτέρου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών και διδάσκουσα στο Μεταπτυχιακό Δημόσια Ιστορία του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.

Αποφοίτησε από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 2003 και συνέχισε τις σπουδές της στην ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης. Εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης με θέμα «Ψυχική ασθένεια και ψυχιατρική νοσηλεία. Κοινωνικές προσλήψεις και λειτουργίες της ψυχιατρικής και των ψυχιατρικών ιδρυμάτων στην Ελλάδα και τη Σκοτία των αρχών του 20ού αιώνα». Από τότε έχει πάρει μέρος σε πολλά ερευνητικά προγράμματα με κεντρικές θεματικές την ιστορία της ψυχικής υγείας και των επιστημών και επαγγελμάτων «ψ», της κοινωνικής πρόνοιας, των εθελοντικών συσσωματώσεων, της παιδικής ηλικίας, της οικογένειας, της σεξουαλικότητας και της εγκληματικότητας.

Έχει δημοσιεύσει πολυάριθμα άρθρα και κεφάλαια και έχει επιμεληθεί δύο συλλογικούς τόμους στα αγγλικά. Έχει δημοσιεύσει τη μονογραφία «Ψυχική υγιεινή», κοινωνική πρόνοια και ψυχιατρική μεταρρύθμιση στη μεταπολεµική Ελλάδα. Το Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών, 1956-1978, Αθήνα, Πεδίο, 2016. Υπό έκδοση, στα αγγλικά, από την Palgrave MacMillan, είναι η μονογραφία της Ψυχική υγεία και ψυχιατρική περίθαλψη στην Ελλάδα των αρχών του 20ού αιώνα.

Περισσότερα επεισόδια

Αλεξάνδρας, Βύρωνας, Πειραιάς: Τα προσφυγικά της Αθήνας 100 χρόνια μετά

Τα Προσφυγικά είναι τόποι μνήμης, κοινωνικά πειράματα, κομμάτια μιας ιστορίας που άλλαξε ριζικά τον ελληνικό χώρο μετά το 1922. Συνοικισμοί που γεννήθηκαν από την ανάγκη, διαμόρφωσαν γειτονιές, ταυτότητες και τρόπους ζωής και σήμερα βρίσκονται κάπου ανάμεσα στη φθορά, τη διεκδίκηση και την επανεκτίμηση. Η Αμαλία Κωτσάκη είναι καθηγήτρια Ιστορίας και Θεωρίας της Αρχιτεκτονικής και αναπληρώτρια...

Τι χρώμα είχε ο Παρθενώνας;

Όταν σκεφτόµαστε την κλασική Αθήνα, ο νους µας πηγαίνει αυθόρµητα στο λευκό µάρµαρο του Παρθενώνα και στις άχρωµες µορφές των αγαλµάτων. Κι όµως, αυτή η εικόνα απέχει πολύ από την πραγµατικότητα. Η αρχαία πόλη ήταν ένας κόσµος γεµάτος χρώµα: ζωγραφισµένοι ναοί, έντονα διακοσµηµένα αγάλµατα, δηµόσια κτίρια που λειτουργούσαν όχι µόνο ως αρχιτεκτονικά αλλά και ως ζωγραφικά σύνολα.Αν και οι πίνακες...

Ένα γλυπτό, δύο ζωές: Το παιδί που ταξίδεψε στον χρόνο

Στο νέο επεισόδιο της σειράς Ιστορία Μίας Πόλης, η Αγιάτη Μπενάρδου συζητά με την αρχαιολόγο Αριάδνη Κλωνιζάκη για ένα από τα πιο αινιγματικά γλυπτά του Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: το μαρμάρινο κεφάλι ενός αγοριού, έργο των αρχών του 1ου αιώνα μ.Χ., στο οποίο έχει χαραχθεί μεταγενέστερα ένας σταυρός.Το γλυπτό, πιθανότατα τμήμα επιτύμβιου μνημείου, βρέθηκε το 1927 στην περιοχή του Κολωνού,...