podlist.gr

«Οι τέσσερις δράκοι που έφεραν την βροχή» Ένας μύθος από την Κίνα

Κάποτε στη Γη δεν υπήρχαν ποτάμια και λίμνες, αλλά μόνο η Ανατολική Θάλασσα. Εκεί ζούσαν τέσσερις δράκοι: ο Μακρύς Δράκος, ο Κίτρινος Δράκος, ο Μαύρος Δράκος και ο Μαργαριταρένιος Δράκος. Μια μέρα οι τέσσερις δράκοι πέταξαν από τη θάλασσα στον ουρανό για να ζητήσουν από τον αυτοκράτορα του ουρανού να βοηθήσει τους ανθρώπους. Εκείνος όμως ενδιαφερόταν μόνο να περνάει καλά στο παλάτι του και ούτε που νοιαζόταν για τους ανθρώπους και όσα συνέβαιναν στη Γη. Οι δράκοι κατάλαβαν πως έπρεπε μόνοι τους να βρουν τη λύση και με τις δικές τους δυνάμεις να βοηθήσουν τους ανθρώπους. Αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός Έρευνα - Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Βλαχάκη Παραγωγή: Παραμυθόφωνο Για παιδιά από 5 ετών και άνω και για μεγάλους www.e-mythos.eu taxidiapolitismou

Πηγή

Περισσότερα επεισόδια

Δον Κιχώτης (Α' μέρος)

Δον ΚιχώτηςΜιγκέλ ντε Θερβάντες | Δύο επεισόδια|Ο Δον Κιχώτης, ένας άνθρωπος που έχει αφιερωθεί με πάθος στην ανάγνωση των ιπποτικών μυθιστορημάτων, αποφασίζει να αφήσει πίσω του την καθημερινή ζωή και να γίνει ένας περιπλανώμενος ιππότης. Μαζί με τον πιστό του σύντροφο, τον Σάντσο Πάντσα, ξεκινά ένα ταξίδι γεμάτο περιπέτειες, απρόσμενες συναντήσεις, κωμικές παρεξηγήσεις και αναμετρήσεις με...

Δάμων και Φιντίας: Η δύναμη της φιλίας

Ιστορία από την Ελληνική μυθολογία.Ο Δάμων και ο Φιντίας ήταν δύο Πυθαγόρειοι από τις Συρακούσες, γνωστοί στην αρχαία παράδοση για την εξαιρετική αφοσίωση που έδειχναν ο ένας στον άλλον. Η ιστορία τους καταγράφεται σε διαφορετικές μορφές από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, τον Κικέρωνα, τον Πορφύριοκαι τον Ιάμβλιχο και έγινε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα φιλίας στην αρχαιότητα.Οι δύο...

Το νησί των συναισθημάτων

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό νησί, ζούσαν όλα τα συναισθήματα: η Αγάπη, η Λύπη, η Αλαζονεία, ο Πλούτος κι άλλα. Ξαφνικά, το νησί άρχισε να βουλιάζει. Όλοι έφτιαξαν βάρκες και έφυγαν. Η Αγάπη, μόνη, ζήτησε βοήθεια. Πήγε στον Πλούτο, εκείνος αρνήθηκε, γιατί το πλοίο του ήταν γεμάτο χρυσάφι. Στην Αλαζονεία, εκείνη την περιφρόνησε. Στη Λύπη, εκείνη ήταν πολύ βαριά για να βοηθήσει. Κανένας...