podlist.gr

Radio Lifo
Radio Lifo

«Η μεγαλύτερη παρερμηνεία για την Gen Z είναι ότι δεν είμαστε πολιτικοποιημένοι»

Ο Γιώργος Σάββας εξηγεί στον Νίκο Ευσταθίου πως τα λεφτά σήμερα δεν αρκούν. «Η γενιά μου μεγαλώνει μετρώντας και το τελευταίο ευρώ» λέει. Οι περισσότεροι νέοι αναζητούν ευκαιρίες έξω, ειδικά οι γιατροί, γιατί τόσο ο μισθός όσο και η λίστα αναμονής είναι τρομερά αποτρεπτικά στο να μείνουν εδώ.

«Το όνειρο της δικής μου γενιάς είναι πώς θα καταφέρουμε να δουλέψουμε στο εξωτερικό και να επιστρέφουμε στην Ελλάδα ως τουρίστες».

Στην κουβέντα θίγεται το φαινόμενο της έλλειψης εμπιστοσύνης των νέων στους θεσμούς και κυρίως στην αστυνομία, αλλά και στη δημοσιογραφία. «Οι νέοι ζουν και καταναλώνουν πληροφορίες από τα social media αλλά δεν είναι πρόβατα, εξασκούν κριτική σκέψη».

Ο 21χρονος φοιτητής Ιατρικής λέει ότι αντλεί ελπίδα από το γεγονός πως πολλοί νέοι βγήκαν στους δρόμους μετά το δυστύχημα στα Τέμπη, δείχνοντας πως η γενιά του δεν είναι απολιτίκ όπως την κατηγορούν.

Περισσότερα επεισόδια

«Δεν θέλω να με λυπάσαι, θέλω να με ακούς»

Η Χρυσέλλα Λαγαρία και ο Θοδωρής Τσάτσος συζητούν με τον Γιώργο Σκαρλάτο: ξεκινούν από την προσωπική εμπειρία της αναπηρίας και φτάνουν μέχρι την αυτοαποδοχή και τη συνεισφορά. Ο Γιώργος μιλά για τη ζωή του ως ατόμου με εγκεφαλική παράλυση, για τα σχολικά του χρόνια, για το αίσθημα ευαλωτότητας που του δημιουργούνταν όταν δεν τον επέλεγαν στις ομάδες αλλά και για τη σταδιακή μετατόπιση από το...

«Κάθε διαδρομή και μια μάχη»: Πόσο προσβάσιμη είναι στην πράξη η μετακίνηση με ταξί στην Αθήνα;

Μπορεί ένα ταξί να είναι πραγματικά προσβάσιμο; Και πόσο έτοιμο είναι το σύστημα μετακίνησης να εξυπηρετήσει όλους τους επιβάτες ισότιμα;Στο νέο επεισόδιο του «Ζούμε, ρε», η κουβέντα αφορά τη μετακίνηση των ανάπηρων ατόμων με ταξί: τις δυσκολίες επιβίβασης χρηστών αμαξιδίου, την απαγόρευση εισόδου σε αυτά σκύλων-οδηγών, την έλλειψη εκπαίδευσης των οδηγών και τα δικαιώματα που συχνά μένουν στα...

«Μόλις βγω από τη φυλακή, θέλω να πάω στη θάλασσα»

Στο ηχητικό αυτό ντοκουμέντο από τις Φυλακές Λάρισας καταγράφονται δεκάδες φωνές κρατουμένων: άντρες διαφορετικών ηλικιών, εθνικοτήτων και εμπειριών που μιλούν για την ελευθερία όχι ως αφηρημένη έννοια αλλά ως κάτι απολύτως συγκεκριμένο. Μια αγκαλιά στη μάνα, στα παιδιά και στα εγγόνια. Ένα σπίτι. Μια δουλειά. Ένα μπάνιο στη θάλασσα. Το αγαπημένο ποτό στο μπαρ. Η δυνατότητα να συνεχιστεί η...