podlist.gr

Ο πρώτος νεκρός του ελληνικού ποδοσφαίρου και η αιματηρή εκδίκηση

Λάρισα, γήπεδο Αλκαζάρ, 26 Οκτωβρίου 1986. Για την 6η αγωνιστική του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου η τοπική ομάδα υποδέχεται τον πρωτοπόρο της βαθμολογίας ΠΑΟΚ. Ανάμεσα στους 12.768 φιλάθλους που έχουν πληρώσει εισιτήριο για να παρακολουθήσουν τον αγώνα είναι και ο 29χρονος καθηγητής Χαράλαμπος Μπλιώνας. Κάθεται στην πιο ήσυχη θύρα και διαβάζει την εφημερίδα του. Δεν έχει πάει να φωνάξει αλλά για να περάσει την ώρα του μέχρι να πάρει το λεωφορείο των ΚΤΕΛ για να επιστρέψει στην Αθήνα και στη δουλειά του. Λίγα λεπτά αργότερα θα γινόταν ο πρώτος νεκρός σε ελληνικό γήπεδο.

Η ιστορία του Αλκαζάρ δεν θα τελειώσει με την κηδεία του Χαράλαμπου Μπλιώνα και την προφυλάκιση του υπαίτιου για τον άδικο θάνατό του. Προτού περάσει ενάμισης μήνας, η βία «ματώνει» και πάλι το ποδόσφαιρο και η Ελλάδα θα χωριστεί στα δύο. Η αντιπαλότητα θα πάρει τη μορφή εκδίκησης και ένας 18χρονος, ο Γιώργος Ζωντός, θα πέσει νεκρός με χτυπήματα από μαχαίρι στον Σταθμό Λαρίσης.

Στο πόντκαστ ακούγονται οι πρωταγωνιστές του εγκλήματος στη Λάρισα, όπως τις κατέγραψε το αφιέρωμα της ΕΡΤ στον τραγικό θάνατο του Χαράλαμπου Μπλιώνα: ο αντιπρόεδρος της Λάρισας, ο προπονητής Γιάτσεκ Γκμοχ, ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης στο γήπεδο Αλκαζάρ, ο αδελφός του θύματος και ο ίδιος ο δράστης.

Περισσότερα επεισόδια

Έξι μέρες κόλασης στις φυλακές Κορυδαλλού

Ο δημοσιογράφος Νίκος Τσέφλιος θυμάται και αφηγείται την μεγαλύτερη εξέγερση που έγινε ποτέ σε ελληνικές φυλακές και στοίχισε τέσσερις ζωές, το Νοέμβριο του 1995.14 Νοεμβρίου 1995. Βράδυ. Λίγες ώρες πριν αρχίσει ο τριήμερος εορτασμός για την επέτειο της εξέγερσης στο Πολυτεχνείο, τίποτα δεν έδειχνε ότι στις φυλακές Κορυδαλλού θα άνοιγε ένα δεύτερο «μέτωπο» για την Αστυνομία και το υπουργείο...

Άγριο φονικό στις Τζιτζιφιές για έναν ανύπαρκτο θησαυρό

Ο 63χρονος συνταξιούχος Νίκος Βλαχόπουλος δούλευε μια ζωή στο Δημόσιο. Ήταν μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος στο υπουργείο Δημοσίων Έργων, αλλά, παρότι ερχόταν σε επαφή με τόσο κόσμο, ήταν απόμακρος. Και από τότε που με τη σύζυγό του αποφάσισαν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους, γύρισε την πλάτη στην κοινωνία. Παιδιά δεν είχε κάνει. Κι έτσι πήρε τα λιγοστά υπάρχοντά του και νοίκιασε ένα παλιό σπίτι στις...

Ο «δράκος» των ασανσέρ

Μια σκιά γλιστρούσε τις νύχτες στις εισόδους των πολυκατοικιών του Γκύζη, της Κυψέλης, του Κολωνού και των Εξαρχείων. Η σκιά ενός νεαρού άνδρα, που όταν γινόταν αντιληπτός έλεγε ότι έψαχνε δήθεν έναν φίλο του που έμενε εκεί. Στεκόταν μπροστά στο ασανσέρ μέχρι να εμφανιστεί κάποια ένοικος. Και όταν άνοιγε την πόρτα, έμπαινε μαζί της, πατούσε το στοπ, σταματώντας τον θάλαμο μεταξύ δύο ορόφων, και...