Μπορείς τελικά να μείνεις φίλη με τον πρώην σου;
Ίσως το επεισόδιο που μας «δίχασε» περισσότερα από το καθένα. Υπάρχει φιλία μεταξύ δύο πρώην ερωτικών συντρόφων; Μπορεί το επόμενο βήμα μιας συντροφικής σχέσης που λήγει να είναι η φιλία; Γίνεται να περάσεις από το «καλημέρα, μωράκι μου» στο «τι νέα, παλιόφιλε»; Καταιγιστικά τα ερωτήματα και ζητούν απαντήσεις.
Τις δώσαμε; Τις δώσαμε. Συμφωνήσαμε; Σε καμία περίπτωση. Μπερδευτήκαμε; 100%. Μια αλήθεια δεν υπάρχει στη συζήτηση αυτή, επιβεβαιώνοντας ότι οι σχέσεις είναι εξαιρετικά πολύπλοκες και αρκετές φορές τα όρια δυσδιάκριτα. Αν μια κοινή συνισταμένη υπάρχει στη σημερινή κουβέντα μας, αυτή είναι η ειλικρίνεια. Ο έρωτας που μας τέλειωσε, η φιλία, η συνήθεια, οι προσδοκίες που μπορεί να κρύβονται πίσω από την επιθυμία να παραμείνουμε στη ζωή ενός πρώην συντρόφου, αλλά και η θέση που έχει ένας παλιός έρωτας όταν εμφανίζεται ένας νέος.
Από το παράδειγμα της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα μέχρι την «ευγενή απόσταση», δεν καταλήξαμε σε κανένα συμπέρασμα για το πόσο εύκολο είναι να αποδεχτούμε ότι ένας άνθρωπος μπορεί να παραμείνει σημαντικός στη ζωή μας, χωρίς να είναι απαραίτητα παρών σε αυτή. Και μια τελευταία ερώτηση-τεστ (που θα καθορίσει πολλά) και πρέπει να κάνεις στον εαυτό σου: «Μπορώ να τον έχω στη ζωή μου χωρίς να συνεχίζω να ζω μέσα στην παλιά μας σχέση;»
Έχεις Δυο Λεπτά;
