podlist.gr

LIFO POLITICS
LIFO POLITICS

«Η μεταπολεμική τάξη καταρρέει και το διεθνές σύστημα θυμίζει ζούγκλα»

Παρότι η ισχύς τους μειώνεται, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι η ισχυρότερη δύναμη στο διεθνές σύστημα, αναφέρει στο Lifo Politics o καθηγητής Στρατηγικής, Αθανάσιος Πλατιάς. «Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έλεγχε το 50% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ τώρα ελέγχει το 25%». Η πτώση αυτή είναι πιο έντονη, εξηγεί, γιατί για πρώτη φορά, λόγω της ανόδου της Κίνας, έχει συστημικό ανταγωνιστή. Καθώς αυξάνεται η ισχύς της Κίνας, το διεθνές σύστημα, από μονοπολικό που ήταν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, «μπορούμε τώρα να πούμε ότι είναι διπολικό, με την έννοια ότι υπάρχουν δύο μεγάλες δυνάμεις». Στην ερώτηση αν μπορούμε να μιλάμε για έναν νέο ψυχρό πόλεμο, απαντά ότι μπορούμε να μιλήσουμε για έναν δεύτερο ψυχρό πόλεμο, ο οποίος όμως διαφέρει κατά πολύ από τον πρώτο.

Ο κύριος ωφελημένος από τον πόλεμο στην Ουκρανία, σύμφωνα με τον κ. Πλατιά, είναι η Κίνα και ο κύριος χαμένος είναι η Ευρώπη. Θεωρεί ότι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου υπήρξε μια χρυσή ευκαιρία να έρθει η Ρωσία πιο κοντά στην Ευρώπη.


Eπίσης, ότι τα χρόνια που είναι ο Ερντογάν στην εξουσία, η Τουρκία παρουσιάζει μέσο όρο οικονομικής ανάπτυξης 5,4%. «Που σημαίνει ότι η ισχύς της έχει πάει 250% πιο πάνω. Ταυτόχρονα, το ίδιο διάστημα η Ελλάδα έχασε το 30% της ισχύος της στα δέκα χρόνια της οικονομικής κρίσης. […] Αυτό άλλαξε την οικονομική ισορροπία δυνάμεων, με ό,τι σημαίνει αυτό και για τη στρατιωτική ισορροπία δυνάμεων, γιατί όταν δεν έχεις ισχυρή οικονομία, δεν μπορείς να έχεις ισχυρή άμυνα».

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτής της περιόδου; «Έχουμε κατάρρευση του Διεθνούς Δικαίου και της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων, οι ΗΠΑ στρέφονται προς την ανατολή, η Ε.Ε. δεν έχει βρει τον βηματισμό της ή προσπαθεί να τον βρει με λάθος τρόπο και δημιουργεί μια ευκαιρία στην Τουρκία να εισέλθει ως δούρειος ίππος στα ευρωπαϊκά μέσω της αμυντικής συνεργασίας» αναφέρει.

Δεν συμφωνεί με όσους θεωρούν την Ευρώπη ανίσχυρη.

«Η Ελλάδα μπορούσε να έχει μια πιο ισόρροπη στρατηγική, διάλεξε να ακολουθήσει μια τυφλή φιλοδυτική και αντιρωσική στρατηγική, οπότε δεν μπορούσε να παίξει διαμεσολαβητικό ρόλο. Η Τουρκία διαφοροποιήθηκε. Έπαιξε αυτόν τον ρόλο και τον έπαιξε επιτυχημένα». εκτιμά ο κ. Πλατιάς. Το ίδιο, όπως λέει, ισχύει και για τη σχέση μας με τη Μέση Ανατολή.

Το κεντρικό ζήτημα της χώρας αυτήν τη στιγμή είναι να δημιουργήσει ισχύ και να μην περιμένει από τρίτους να της λύσουν τα προβλήματα, αναφέρει, υποστηρίζοντας ότι όλα πρέπει να ξεκινήσουν από την οικονομική ανάκαμψη.
 

Αν υπάρχει ένα πρόβλημα αυτήν τη στιγμή στην εξωτερική πολιτική, όπως τονίζει, δεν είναι οι αποφάσεις της πολιτικής ηγεσίας, αλλά η ισχύς της χώρας, η οποία έχει απομειωθεί, ειδικά σε σχέση με τον στρατηγικό της αντίπαλο. Οπότε το κύριο ζήτημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι να χτιστεί ισχύς, οικονομική, στρατιωτική και αναζήτηση συμμάχων.

Περισσότερα επεισόδια

«Έχουμε πάρα πολλούς μέτριους πολιτικούς, μόνο και μόνο επειδή και η οικογένειά τους ήταν στην πολιτική»

Ο Στάθης Καλύβας εξηγεί στη Βασιλική Σιούτη ότι στην Ελλάδα πολλά επαγγέλματα παραμένουν κλειστά, «και αυτό ισχύει και για το επάγγελμα του πολιτικού. Οι άνθρωποι που βρίσκονται, γεννιούνται και μεγαλώνουν μέσα σε αυτό το επάγγελμα έχουν μια προνομιακή πρόσβαση και είναι πολύ δύσκολο για κάποιον απ' έξω να μπει». Αυτό δεν είναι καθόλου καλό, λέει, γιατί κανένα επάγγελμα που είναι κλειστό δεν...

«Δεν είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι το πρόβλημα αλλά οι πολιτικοί που παρεμβαίνουν»

Ο Νικόλαος Κομνηνός Χλέπας, καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών, με συμμετοχή σε νομοπαρασκευαστικές επιτροπές (ήταν αντιπρόεδρος της Νομοτεχνικής Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη»), αναφέρει ότι το πρόβλημα της Δημόσιας Διοίκησης δεν είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά οι πολιτικοί οι οποίοι παρεμβαίνουν σε αυτήν. Υποστηρίζει ότι...

Είναι πράγματι αντισυστημικός ο Ζοχράν Μαμντάνι;

Ο Ζοχράν Μαμντάνι εξελέγη δήμαρχος της Νέας Υόρκης στις 4 Νοεμβρίου 2025 και θα αναλάβει καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2026. Είναι ο πρώτος Μουσουλμάνος δήμαρχος της Νέας Υόρκης και ο νεότερος σε ηλικία δήμαρχος της πόλης εδώ και πάνω από έναν αιώνα. Δηλώνει σοσιαλιστής. Γεννήθηκε το 1991 στην Ουγκάντα, από γονείς μετανάστες στις ΗΠΑ, οι οποίοι ήταν απόφοιτοι του Χάρβαρντ και εύποροι. Ο πατέρας...