podlist.gr

Φυλλισοφίες
Φυλλισοφίες

47: Τελικά οι μέρες μου μετράνε όταν βολεύομαι ή όταν ξεβολεύομαι; - To comfort zone αλλιώς

Υπάρχει μια παγίδα στην οποία πέφτουμε όλοι όσοι ασχολούμαστε ενεργά με την αυτογνωσία και την προσωπική μας ανάπτυξη.

Πρόκειται για μια παγίδα που άλλοτε μας κρατά στάσιμους και άλλοτε δεν μας αφήνει να συνειδητοποιήσουμε πόση πρόοδο έχουμε κάνει και πόση απόσταση έχουμε καλύψει.

Λειτουργεί οριακά σαν ψυχαναγκασμός και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να μας γυρίσει μπούμερανγκ… 

Πρόκειται για αυτήν την τάση του να κάνουμε όσο περισσότερα μπορούμε. Κάποιες φορές επειδή απλά νιώθουμε ότι χάσαμε πολύ χρόνο τα προηγούμενα χρόνια. Τις περισσότερες φορές, επειδή ενεργοποιούνται παράλληλα και άλλοι, υπόγειοι και υποσυνείδητοι μηχανισμοί.

«Δεν είμαι αρκετή. Πρέπει να προσπαθήσω κι άλλο για να έχω αποδοχή. Δεν κάνω αρκετά για να μου αξίζει η ευτυχία.»

Αυτά και άλλα μικρά προγραμματάκια που τρέχουν στο παρασκήνιο του λειτουργικού μας συστήματος και μπλοκάρουν όλες του τις λειτουργίες.

Αυτό είναι άλλο ένα επεισόδιο της δικής σας στήλης. Έλαβα πρόσφατα ένα email με τον τίτλο «»Τελικά οι μέρες μου μετράνε όταν βολεύομαι ή όταν ξεβολεύομαι;«» και ομολογώ ότι με συγκίνησε και με προβλημάτισε αρκετά. Ξέρω ότι θα προβληματίσει και πιθανότατα θα βοηθήσει κι εσένα.

Αυτή τη φορά θα φέρω στο επεισόδιο την άλλη φανταστική μου φίλη, τη Μαρκέλλα, για να με βοηθήσει να αφηγηθώ την ιστορία και να προσθέσω τις δικές μου σκέψεις. Ναι, έχω δύο φανταστικούς φίλους, τον Μενέλαο και τη Μαρκέλλα, που εμφανίζονται κάπου κάπου στα επεισόδια με τα θέματα που τους απασχολούν. Αποδέξου το.

Και στο σημερινό η φανταστική μου φίλη έχει να πει πολλά και πολύ σημαντικά!

Καλή ακρόαση!

Επιπλέον σχετικό υλικό:

 

Τις σημειώσεις του επεισοδίου θα τις βρεις εδώ.

 

Original Podcast Music & Audio Engineering by Alkis K

Πηγή

Περισσότερα επεισόδια

122: Η διαφορά ανάμεσα σε αυτοβελτίωση και αυτογνωσία

Όσα κι αν κάνεις, δεν είναι ποτέ αρκετά; Εδώ μιλάμε για τη διαφορά ανάμεσα σε αυτοβελτίωση και αυτογνωσία, και γιατί το κενό που νιώθουμε όταν τρέχουμε συνεχώς για να προλάβουμε τα πάντα δεν γεμίζει με το επόμενο επίτευγμα.Μια αφήγηση για το πόσο εύκολο είναι να χάνουμε τον εαυτό μας προσπαθώντας να καλύψουμε τις ανάγκες όλων των άλλων, και γιατί η πραγματική αλλαγή γίνεται συνήθως στα σιωπηλά,...

121: Δε σου λείπει σιγουριά. Σου λείπει το πρώτο βήμα.

Περιμένεις να νιώσεις έτοιμη/ος για να κάνεις το βήμα που ξέρεις ότι θέλεις;Με τα φώτα του Αριστοτέλη, του Κίρκεγκαρντ και της Herminia Ibarra εξηγώ γιατί η σιγουριά δεν προηγείται της δράσης - έρχεται μετά από αυτήν.Εργαλεία:🖋️ Journaling: ✉️ Newsletter «Υπάρχει καλύτερος τρόπος» - μικρές ιστορίες με μεγάλη δύναμη: https://phyllisophies.gr/💬 Θέλεις να δουλέψεις το επόμενο σου βήμα με κάποιον...

120: Δεν έλειπε ο χρόνος. Έλειπε η κατεύθυνση.

Έχεις χρόνο. Κι όμως ξανά και ξανά γυρνάς στο ίδιο σημείο.Ρώτησα πάνω από 70 από εσάς για τη σχέση σας με τον χρόνο. Η απάντηση που ξεχώρισε: για τις περισσότερες, το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ ο χρόνος.Σε αυτό το επεισόδιο απαντάω σε τρεις ερωτήσεις σας: Γιατί ο ελεύθερος χρόνος δεν αρκεί, πώς ξεχωρίζεις την κατεύθυνση από την επόμενη κρίση που φωνάζει, και ένα «πρέπει» από ένα πραγματικό «θέλω».📥...